Saturday, April 28, 2018

ಬೆಂಗಳೂರು ಡೈರಿ


    ರಾಜಭವನ Road ಮೂಲಕ ನಾವು ಮೆಜೆಸ್ಟಿಕ್ ಕಡೆ ಹೋಗುವಾಗ ಬಸವೇಶ್ವರ ಸರ್ಕಲ್ ಬರುತ್ತೆ ಅಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 150 ಸೆಕೆಂಡ್ ಗಳ ಸಿಗ್ನಲ್ ಇದೆ, ನಾವು ಪ್ರತಿ ಸಂಜೆ ಅದೇ ರಸ್ತೆ ಮೂಲಕ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವುದು, ನಮ್ಮ ಕ್ಯಾಬ್ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸಂಜೆ 8.30 ರಿಂದ 8.40ರಷ್ಟಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತೆ, ಅದೇ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ವಿಧಾನಸೌಧ, ರಾಜಭವನ ಮತ್ತು ಕೆಲವು ದೊಡ್ಡ ಹೋಟೆಲ್ಗಳು ಇರುವುದರಿಂದ ರಾತ್ರಿ 10ರ ತನಕವು ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಇರುತ್ತದೆ, ಬಸವೇಶ್ವರ ಸರ್ಕಲ್ ನ ಸಿಗ್ನಲ್ ದಾಟಲು ನಮ್ಮ ಕ್ಯಾಬ್ ಗೆ ಸುಮಾರು 2 ರಿಂದ 3 ನಿಮಿಷಗಳ ಸಮಯ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
       ನಾನು ಹಲವು ದಿನಗಳಿಂದ ಗಮನಿಸಿದಂತೆ ಅಲ್ಲೊಂದು ಅಜ್ಜಿ ಸಿಗ್ನಲ್ ರೆಡ್ ಇದ್ದಾಗ cotton buds ಗಳ ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಪ್ಯಾಕ್ ಗಳನ್ನು  ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಬೈಕ್ ಸವಾರರು ಮತ್ತು ಕಾರುಗಳ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಮರುತ್ತಿದ್ದರು, ನಾನು ಗಮನಿಸಿದಂತೆ ಯಾರು ಅವುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಅದೊಂದು ದಿನ ನಮ್ಮ ಕ್ಯಾಬ್ ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಕಾರಿನ ಬಳಿ ಹೋದ ಅಜ್ಜಿ "ಬರಿ 15 ರೂಪಾಯಿ ಅಷ್ಟರಿ ತಗೊಳಿ" ಅನ್ನುತಿತ್ತು ಆ ಕಾರಿನ ಆಸಾಮಿ ಕಿಡಕಿಯ ಗ್ಲಾಸ್ ಕೂಡ ಇಳಿಸಲಿಲ್ಲ, ಆದರೂ ಹಠಬಿಡದ ಅಜ್ಜಿ ಹೋಗಲಿ 10 ರೂಪಾಯಿಗಾದ್ರು ತಗೊಳಿ ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿತು ಆದರೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಆ ಮಾತು ಕೇಳಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ, ಯಾಕೋ ಆ ಅಜ್ಜಿ ಮುಖ ನೋಡಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತುಂಬಾ ಬೇಜರಾಯಿತು, ಹೋಗಲಿ ನಾನದರು ಕೊಳ್ಳವ ಎಂದು ಆ ಅಜ್ಜಿಯ ಕರೆದು " ಹೆಂಗಜ್ಜಿ ಒಂದು ಪ್ಯಾಕೇಟು" ಅಂದೆ ಅಜ್ಜಿ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಭಾವನೆಗಳು ಇಲ್ಲದೆ 30 ರೂಪಾಯಿ ಅಂದಿತು, ಆಗಲೇ ಸಿಗ್ನಲ್ ಹಸಿರು ಆಗಿತ್ತು ಕರೆದ ತಪ್ಪಿಗೆ 30 ರೂಪಾಯಿ ಕೊಟ್ಟು ಒಂದು ಪಾಕೆಟ್ cotton buds ಕೊಂಡೆ.
_____________________
        ಟ್ರಿಪ್ ಶೀಟ್ ನಲ್ಲಿ ಸಹಿ ಮಾಡಲು ಪೆನ್ ಹುಡುಕುತಿದ್ದೆ, ಕ್ಯಾಬ್ ನಲ್ಲಿ ಯಾರ ಬಳಿಯೂ ಪೆನ್ ಇರಲಿಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಕ್ಯಾಬ್ ಡ್ರೈವರ್ ಮುಂದೆ ಎಲ್ಲಾದರು ತಗೊಳೋನಾ ತಡ್ರಿ ಸರ್ ಎಂದು ಗಾಡಿ ಓಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಅಲಸೂರ್ ಲೇಕ್ ಸಿಗ್ನಲ್ ಬಳಿ ಒಬ್ಬ ಬಾಲಕ ಪೆನ್ನುಗಳನ್ನು ಮಾರುತ್ತಿದ್ದ, ಅವನನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಕರೆದ ನಮ್ಮ ಡ್ರೈವರ್ ಹೇಂಗೂ ಮರಿ ಪೆನ್ನು ಅಂದರು, ಅದಕ್ಕೆ ಆತ 10 ರೂಪಾಯಿ ಸಾರ್ ಅಂದ, ಸರಿ ಎಂದು 10ರ ಎರಡೂ ನೋಟು ಕೊಟ್ಟು ಎರಡು ಪೆನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು, ಸಿಗ್ನಲ್ ಗ್ರೀನ್ ಆಗಿತ್ತು ಆಗಲೇ ಕ್ಯಾಬ್ ಹೊರಟಿತ್ತು, ಹಿಂದಿನಿಂದ ಸಾರ್ ಎಂದೂ ಕೂಗಿಕೊಂಡು ಓಡಿ ಬಂದ ಆ ಹುಡುಗ " ಸಾರ್ 1 ಪೆನ್ ತಗೊಂಡ್ರೆ 10 ರೂಪಾಯಿ, 2 ಪೆನ್ ತಗೊಂಡ್ರೆ 18 ರೂಪಿಯಿ ಅಷ್ಟೇ ಎಂದು ಎರಡು ರೂಪಾಯಿ ಮರಳಿಸಿ, ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಮಾಯವಾದ....

Thursday, April 26, 2018

ದೆವ್ವಗಳನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟಿ ಹೋದವನ ಕಥೆ

              ಆಗ ನಮ್ಮೂರಿನ ಪಕ್ಕದ ಹಳ್ಳಿಯ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದೆ ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇನ್ನು ಅನೇಕ ಮಕ್ಕಳು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು, ಸುಮಾರು 2 ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ನೇಡದೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆವು, ಆ ಊರಿನ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಾಳು ಬಾವಿಯೊಂದು ಇತ್ತು ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಒಂದು ದೈತ್ಯ ಹುಣಸೆಮರ, ಅಲ್ಲಿ ದೆವ್ವವಿದೆ ಎಂದು ನಾವೆಲ್ಲ ನಂಬಿದ್ದಿವು, ಆ ಸ್ಥಳ ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಎದೆಯ ಬಡಿತ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ನಾವು ದೆವ್ವಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು, ಕೊಳ್ಳಿದೆವ್ವ, ಗಾಳಿದೆವ್ವ, ಹೆಣ್ಣುದೆವ್ವ, ನಾಯಿ ದೆವ್ವ ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ದೆವ್ವಗಳು ನಮ್ಮ ಮಾತಿನ ಮಧ್ಯ ಬರುತ್ತಿದ್ದವು, ಹಾಗೆಯೇ ನಮ್ಮೂರಿನಲ್ಲೇ ದೆವ್ವ ಮೈ ಮೇಲೆ ಬಂದದನ್ನು ನಾವು ಅನೇಕರು ಕಣ್ಣಾರೆ ನೋಡಿದ್ದೆವು, ಆಗ ದೆವ್ವಗಳೆಂದರೆ ವಿಪರೀತ ಭಯವಿತ್ತು ಆಗಲೇ ದೆವ್ವಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಿತ್ರ ಭಯಮಿಷಿತ್ರ ಕುತೂಹಲ ಮುಡಿತ್ತು.
                   ಹಳ್ಳಿಯ ಓದು ಮುಗಿಸಿ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟ ಮೇಲು ದೆವ್ವಗಳ ಮೇಲಿನ ಕುತೂಹಲ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಭಯ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆ ಆಗಿತ್ತು, ಪ್ರತಿ ಮದ್ಯಾಹ್ನ ನಾವು ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಡಲು ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಮೈದಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆವು ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹುಣಸಿಮರವಿತ್ತು, ಅದ್ಯಾಕೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಹುಣಸಿಮರವಿದ್ದಲ್ಲಿ ದೆವ್ವಗಳಿರುತ್ತವೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ ಬೇರೂರಿತ್ತು, ಆ ಹುಣಸೆಮರದ ಸ್ವಲ್ಪ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಒಂದು ಸ್ಮಶಾನ ಇತ್ತು, ಅದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲಿ ಯಾರು ಆಟ ಆಡಲು ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಬಹುಷ್ಯ ನಾವೇ ಅಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದು, ಮೊದಲೆಲ್ಲ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಯ ವಿತ್ತು ಬರುಬರುತ್ತಾ ಅದು ಹೋಗಿ ದೆವ್ವಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕೇವಲ ಕುತೂಹಲ ಉಳಿದಿತ್ತು, ನಂತರ ಆ ಕುತೂಹಲ ದೆವ್ವವನ್ನೂ ಒಂದುಸಾರಿಯಾದರು ನೋಡಲೇ ಬೇಕು ಎಂಬ ಹಟವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿತು, ಅದಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯರು ಸಾಥ ನೀಡಿದ್ದರು, ಅನೇಕ ರಾತ್ರಿ ನಾವು ಆ ಹುಣಸೆ ಮರದ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದೆವು, ಆದರೆ ಎಂದು ನಮಗೆ ದೆವ್ವ ದರ್ಶನವಾಗಲಿಲ್ಲ, ಪರೀಕ್ಷಾ ಸಮಯದಲ್ಲೊಂತು ಆ ಹುಣುಸೆಮರದ ಸ್ಮಶಾನದ ಮೈದಾನ ನಮಗೆ ಓದಿನ ಚರ್ಚೆ ಮತ್ತು ಹಾಳು ಹರಟೆಯ ಸ್ಥಳವಾಗಿತ್ತು.
ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಪುಸ್ತಕ ಓದುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಅಂಟಿತು, ಅದುವರೆಗೂ ಕೇವಲ ದೆವ್ವದ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ನಾನು ದೆವ್ವಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬಂದ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದಲು ಆರಂಭಿಸಿದೆ, ಆಗ ತಿಳಿದ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ದೆವ್ವಗಳು ಕೇವಲ ಮನಷ್ಯ ಗಣದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಗೋಚರಿಸುತ್ತವೇ, ದೇವಗಣ ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸಗಣದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವರಿಗೆ ಅವು ಗೋಚರಿಸುದಿಲ್ಲವಂತೆ ಎಂಬ ಹೊಸದಾದ ವಿಷಯ ತಿಳಿಯಿತು ಬಹುಷ್ಯ ನಾವು ಮನುಷ್ಯಗಣದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲ ಹಾಗಾಗಿ ನಮಗೆ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ದೇವ್ವ ದರ್ಶನ ಭಾಗ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ಸುಮ್ಮನಾದೆವು.

                ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಮುಗಿದು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳು ಉರಳಿದ್ದವವು, ದೆವ್ವಗಳನ್ನೂ ಮರೆತಾಗಿತ್ತು, ಮೊದಲ ಸಲ ಅಮೆರಿಕಾಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ, ಸೌತ್ ಕ್ಯಾರಿಲೋನಾದ ಕೊಲಂಬಿಯಾ ಎಂಬ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಾರ ಇದ್ದೆ, ನನ್ನ ಜೊತೆ ನನ್ನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿ ಗ್ರೆಗ್ ಕೊಡ ಇದ್ದರು, ಪ್ರತಿ ಸಂಜೆ ಆಫೀಸ್ ಸಮಯದ ನಂತರ ನನ್ನನ್ನು ಅಮೇರಿಕಾ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು, ನನಗೆ ಇನ್ನೂ ಚನ್ನಾಗಿ ನೆನಪಿದೆ ಅಂದು ಗುರುವಾರ ಸಂಜೆ, ಶುಕ್ರವಾರ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಗ್ರೆಗ್ ಮರಳಿ ಮಾಸವಿಲ್ ಗೆ ಹೋಗುವವರಿದ್ದರು, ನಾನು ಶನಿವಾರ ಭಾರತಕ್ಕೆ ವಾಪಸ್ಸು ಬರಬೇಕಿತ್ತು, ಸೋ ಅದು ನಾವಿಬ್ಬರು ಜೊತೆಗಿರುವ ಕೊನೆಯ ದಿನವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಗ್ರೆಗ್ ನನ್ನನ್ನು ರಿವರ್ ವಿವ್ವ ಎಂಬ ರೆಸ್ಟುರೇಟ್ ಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದ, ನಮ್ಮ ಜೊತೆಗೆ ನಮ್ಮದೇ ಕಂಪನಿಯ ಇತರ ಇಬ್ಬರು ಸಹದ್ಯೋಗಿಗಳು ಇದ್ದರು, ಗ್ರೆಗ್ ಒಬ್ಬ ಅತ್ತುತ್ತಮ ಮಾತುಗಾರ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಯಾರ ಜೊತೆ ಬೇಕಾದರೂ ಗೆಳೆತನ ಮಾಡಬಲ್ಲವ, ಆತ ನನಗೆ ಆಫೀಸ್ ಕೆಲಸದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದಕ್ಕಿಂತ ಜೀವನ ಪಾಠವನ್ನೇ ಹೆಚ್ಚು ಮಾಡಿದ್ದ, ಅಂದು ರಾತ್ರಿ ಊಟ ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಟೆಲ್ ಗೆ ಮರಳಿ ಬಂದಾಗ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಸುಮಾರು ಎರಡು ಘಂಟೆ, ನನ್ನ ರೂಮ್ ಹೋಟೆಲ್ ನ ಎರಡನೇ ಫ್ಲೋರ್ ನಲಿತ್ತು, ಗ್ರೆಗ್ 4ನೇ ಫ್ಲೋರ್ ನಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು, ಬೆಳಗ್ಗೆ ಮತ್ತೆ 7.30 ಕ್ಕೆ ಆಫೀಸ್ ಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗಿತ್ತು, ವಿಪರೀತ ನಿದ್ರೆ ಬೇರೆ ಬಂದಿದ್ದರಿಂದ ಸೀದಾ ರೂಮಿಗೆ ಬಂದವನೇ ಮಲಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ, ಆ ರೂಮು ಡಬಲ್ bed ಇದ್ದ ರೋಮ್ ಆಗಿತ್ತು, ಬಾಗಿಲಗೆ ಹತ್ತಿರವಿದ್ದ bed ನಲ್ಲಿ ನಾನು ಮಲಗಿದ್ದೆ, ಸುಮಾರು 10 ನಿಮಿಷಗಳಾಗಿತ್ತು, ಅರೆ ನಿದ್ರೆಯಲಿದ್ದೇ ಇದ್ದಕಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಸುಮಾರು 10-12 ವರ್ಷದ ಬಲಕನೊಬ್ಬ ರೂಮಿನೊಳಗೆ ನೆಡೆದು ಬಂದ, ಬಾಗಿಲು ಲಾಕ್ ಮಾಡಿದ್ದು ನನಗೆ ಚನ್ನಾಗಿ ನೆನಪಿತ್ತು, ಆದರೂ ಅದು ಹೇಗೆ ಯಾರದು ಒಳಬರಲು ಸಾಧ್ಯ!!!? ಸೀದಾ ಬಂದ ಆ ಬಾಲಕ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಖಾಲಿ ಇದ್ದ ಬೆಡ್ ನಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದೆ, ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ನಿದ್ರೆ ಹಾರಿತ್ತು, ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡಲು ನನಗೆ ಭಯವಾಗಿತ್ತು, ಮನದಲ್ಲೇ ಮುಕ್ಕೋಟ್ಟೆ ದೇವರಗಳನ್ನು ನೆನದಿದ್ದೆ, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಪಕ್ಕಾ ಅದು ದೆವ್ವವೆ ಎಂಬ ಬಾವನೆ ಮೂಡಿತ್ತು, ಆ ಎರಡು bed ಗಳ ಮಧ್ಯ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಟೇಬಲ್ ಇತ್ತು ಅದರ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಬೈಬಲ್ ಇಟ್ಟಿದ್ದರು, ನಾನು ನೋಡಿದ ಚಲನಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬೈಬಲ್ ಇದ್ದರೆ ದೆವ್ವಗಳು ಏನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನೆನಪಾಗಿ, ಹಿಂದೆ ತಿರಗದೆ ಟೇಬಲ್ ಮೇಲಿನ ಬೈಬಲ್ ಎತ್ತಿ ಅದ ಅವಚಿ ಮಲಗಿದ್ದೆ, ಅದ್ಯಾವಾಗ ನಿದ್ರೆ ಬಂದಿತ್ತೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಅಲಾರಾಂ ಹೊಡೆದಾಗಲೇ ಎಚ್ಚರವಾಗಿತ್ತು, ಪಕ್ಕದ ಬೆಡ್ ಕಡೆ ನೋಡಿದರೆ ಯಾರು ಇಲ್ಲ, ಬೆಡ್ ಮೇಲಿನ ಬ್ಲಾಕೆಂಟ್ ಕೂಡ ಮಡಿಚಿ ಇಟ್ಟ ರೀತಿಯೇ ಇತ್ತು, ಬೈಬಲ್ ಟೇಬಲ್ ಮೇಲೆಯೇ ಇತ್ತು, ಹಾಗಾದರೆ ರಾತ್ರಿ ನಾನು ಕಂಡ ಬಾಲಕ ಎಲ್ಲಿ? ಬಾಗಿಲು ಕೂಡ ಲಾಕ್ ಆಗಿತ್ತು, ಹಾಗಾದರೆ ರಾತ್ರಿ ನಾನು ನೋಡಿದ ಬಾಲಕ ಕೇವಲ ನನ್ನ ಭ್ರಮೆಯೇ? ಅಥವಾ ಅದು ದೆವ್ವವ್ವೆ ನನಗಿನ್ನೂ ಅದು ಯಕ್ಷಪ್ರಶ್ನೆ ಯಾಗಿದೆ.
                   ಅದಾಗಿ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ ಅದೊಂದು ದಿನ ನಮ್ಮ ಊರಿನಿಂದ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನ್ನೇ ಬರುತ್ತಿದ್ದೆ, ಚಿತ್ರದುರ್ಗದಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂದೆ ಬಂದಿದ್ದೆ, ನನ್ನ ಕಾರಿನ ಹಿಂದೆಯೇ ಒಂದು ಕಾರು ಬರುತಿತ್ತು, ಸುಮಾರು ದೂರದಿಂದ ಅದು ನನ್ನ ಕಾರನ್ನೇ ಪಾಲೊ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅನಿಸಿತು, ಅದು ಕೂಡ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ರೇನಾಲ್ಟ್ ಕಾರ್ ಮನಸಿಗ್ಗೆ ಖುಷಿ ಅನಿಸಿತು ಯಾಕಂದರೆ ನನ್ನದು ಅದೇ ಕಾರ್, ಸುಮಾರು 4-5 km ಹೋದ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಿದರೆ ಅದೇ ಕಾರ್ ನನ್ನ ಕಾರಿನ ಹಿಂದೆಯೇ ಬರುತ್ತಿದೆ, ಈ ಬಾರಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸೂಕ್ಷಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸೆದೆ, ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆ ಕಾರ್ ಡ್ರೈವ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು, ಹಾಗೆ ಕಾರಿನ ನಂಬರ್ ಪ್ಲೇಟ್ ಕಡೆ ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸಿದೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಮೈ ಜುಂ ಎಂದಿತು, ಯಾಕಂದರೆ ಆ ಕಾರಿನ ನಂಬರ್ KA 02 MM xxxx, ನನ್ನ ಕಾರಿನ ನಂಬರ ಕೂಡ ಅದೇ...


Sunday, August 6, 2017

ತೋಚಿದ್ದು-ಗೀಚಿದ್ದು


ಇವತ್ತು ಮತ್ತೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿವೆ, ಯಾಕೋ ಮೋಡಗಳಿಗೆ ನಮ್ಮೂರಿನ ದಾರಿ ಮರೆತಹಾಗಿದೆ, ಈ ವರ್ಷವೂ ಮುಂಗಾರು ಕೈ ಕೊಡುವ ಲಕ್ಷಣಗಳೂ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ, ಜೂನ್ ತಿಂಗಳ ಮೊದಲವಾರದಲ್ಲಿ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದ ಹವಾಮಾನ ವರದಿಗಳೆಲ್ಲ ಸುಳ್ಳಾಗುತ್ತಿವೆ.
ನಾನು ಚಿಕ್ಕವನಿದ್ದಾಗ ಜೂನ್ ಮತ್ತು ಜುಲೈ ಪೂರ್ತಿ ಎಡಬಿಡದೆ ಮಳೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು ಸುರಿವ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಮುರಿದ ಕೊಡೆ ಹಿಡಿದು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ, ಆ ಶಾಲೆಗೆ ಐದು ಊರಿನ ಮಕ್ಕಳು ಬರಿತ್ತಿದ್ದರು ಎಲ್ಲರೂ ನನ್ನಂತೆ ಎರಡೂ ಮೂರೂ ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ನೆಡೆದು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು, ಮೊನ್ನೆ ಊರಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಆ ಶಾಲೆಯ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿದ್ದೆ, ಶಾಲೆ ಮುಚ್ಚುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇದೆಯಂತೆ, ಈಗಿನ ಹಳ್ಳಿಯ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪಟ್ಟಣದ ಶಾಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರೀತಿ ಹಳ್ಳಿ ಶಾಲೆ ಅಂದರೆ ಅಸಡ್ಡೆ. 

ಯಾಕೋ ಈ ಮಳೆಗೂ ಹಳ್ಳಿಗಳೆಂದರೆ ಬೇಸರವಾಗಿರಬೇಕು ಪ್ರತಿದಿನ ಬೇಡವೆಂದರೂ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಬೇಕಾ ಬಿಟ್ಟಿ ಸುರಿವ ಮಳೆ ಹಳ್ಳಿ ಕಡೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ, ಒಣಗಿದ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲೇ ಬೀಜ ಬಿತ್ತಿ ಮಳೆಯ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿರುವ ರೈತನ ನಿರೀಕ್ಷೆಗೆ ಕೊನೆಯಿಲ್ಲ...
*********
ಅಪ್ಪ ದೂರದ ಊರಿನ ಗುಡಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಅರೇ ಹೊಟ್ಟೆ ಉಂಡು ಬದುಕಿದ್ದಾನೆ, ಮಗ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಅಂತಸ್ತಿನ ಮನೆ ಕಟ್ಟಿಸಿ ಅದಕ್ಕೆ ಅಪ್ಪನ ಹೆಸರಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ..
**********
ರಸ್ತೆ ಬದಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಹಸುವಿನ ಬಾಲ ಮುಟ್ಟಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ ಅಂಗಡಿಯಾತ, ಅದೇ ಹಸು ಅವನ ಅಂಗಡಿ ಮುಂದೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಬಾಳೆಹಣ್ಣಿಗೆ ಬಾಯಿ ಹಾಕಿದಾಗ ಅದನ್ನು ಮನಾಸಾ ಇಚ್ಛೆ ಥಳಿಸಿದ.

Friday, February 3, 2017

ನನ್ನ ಅಜ್ಜ

ಬೆಟ್ಟ ಕಡಿದು ಹೊಲವ ಮಾಡಿ
ಖಾಲಿತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕಲ್ಲು ಹೊತ್ತು
ಜೋಡಿ ಎತ್ತು ಕಡ ತಂದು
ಸುರಿವ ಬಿಸಿಲ ಲೆಕ್ಕ ಇಡದೆ
ಮೂರು ಹೊತ್ತು ಹೊಲವ ಉತ್ತಿ
ನಾಲ್ಕು ದಿನಕ್ಕೆ ಆಗುವಷ್ಟು ಜೋಳ ಬೆಳೆದವ.

ಮೂರು ಹೆಣ್ಣು ಮೂರು ಗಂಡು
ನಡುವೆ ಬಂದು ಹೋಗೊ ಬಂದು ಬಳಗ
ಎಲ್ಲ ಬಾರ ಹೊತ್ತ ಕೂನ ಬೆನ್ನಿನವ,
ಜಾಲಿ ಮರದ ಮರಗೆ ಹೋಗಿ ಕದ್ದು ಬಿಡಿ ಸೇದಿ
ಹಿತ್ತಲ ಬಾಗಿಲಿನಿಂದ ಬಂದು
ಮುದಕಿಂದ  ಮಾರು ದೂರ ಏನು ಅರಿಯದಂತೆ ಕೂತವ.

ಹಣೆಗೆ ಮೂರು ಬಟ್ಟು ವಿಭೂತಿ
ಹರಿದು ಹೋದ ಕಚ್ಚೆ ಬನಿಯನ್ನು
ಹೆಗಲ ಮೇಲೂಂದು ತುಂಡು ಬಟ್ಟೆ
ಮೆಟ್ಟುಗಳನೆಂದು ಮೆಟ್ಟದವ
ಹೊಟ್ಟೆತುಂಬ ಎಂದು ಉಣ್ಣದವ
ಕಷ್ಟಗಳಿಗೆಂದು ಅಂಜದವ.

ಸಾಲ ಸೂಲ ಮಾಡಿ
ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ಮದುವೆ ಮಾಡಿ
ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು ಕುಣಿದವ,
ಎಲ್ಲಿಂದಲೂ ಬರಿ ಗೈಲಿ ಬಂದು
ಹೊಲ ಮನೆಯ ಮಾಡಿ
ಊರ ತುಂಬ ಬಂದು ಬಳಗ ಗಳಿಸಿದವ.

ನಾನು ಕಣ್ಣು ತೆರೆಯುವ ಮೊದಲೇ ಇಹ ಲೋಕ ಯಾತ್ರೆ ಮುಗಿಸಿ,
ಗೋಡೆ ಮೇಲೆನ ಫೋಟೋದೊಳಗೆ ಕುಳಿತವ,
ನನ್ನಪ್ಪನ ಅಪ್ಪನವ ಅಪ್ಪನ ಪಡೆಯಂಚಂತೆ ಅವ,
ನನ್ನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು ಕುಣಿಸಿ ಆಡಿಸದೆ
ನನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ಕೆಟ್ಟ ಮುದುಕ ನನ್ನಜ್ಜ ಅವ.

Monday, March 28, 2016

ಹೆಸರೇ ಇಲ್ಲದವರ ಕಥೆಗಳು-2:- ನನ್ನೊಳಗೊಬ್ಬ ಕಳ್ಳ

ಈ ತಿಂಗಳ ಸಂಭಳದ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ನಂತರ ಜೀವಿನ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಜೀತದಾಳಿನಂತಾಗಿದೆ, ಸೋಮವಾರದಿಂದ ಶುಕ್ರವಾರದತನಕ ಕತ್ತೆ ತರ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು ವಾರದ ಅಂತ್ಯಕೆ ಮಹಾನ ಸಾಧನೆಗೇದವರಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಹವ್ಯ್ಯಾಸಗಳೆ ಮರೆತು ಹೋಗಿವೆ, ಇದಲ್ಲದಕು ಕೋನೆ ಹೇಳಬೆಕೇಂದು ಶಪಥ ಮಾಡಿ ಇಂದಿನಿಂದ ಪ್ರತಿ ದಿನ ಕನಿಷ್ಠ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ಬರವಣಿಗೆಗೆ ಮಿಸಲು ಇಡಲು ನಿರ್ದರಿಸಿರುವೆ ಅದರ ಪ್ರತಿಪಲವೆ ಈ " ಹೆಸರೇ ಇಲ್ಲದವರ ಕಥೆಗಳು"... ಇಲ್ಲಿ ಬರುವ ಕಥೆಗಳಗಿ ಧ್ವನಿ ಮಾತ್ರ ನಾನು ಆತ್ಮ ಮಾತ್ರ ಬೇರೆ ಯಾರೊ, ನಾನು ಕೇಳಿದ, ನೋಡಿದ, ಅಪರಿಚಿತರ ( ಕೆಲವರು ಪರಿಚಿತರು) ವೈಯಕ್ತಿಕ ಜೀವನದ ಅನುಭಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಜೋತೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಣ್ಣ ಪ್ರಯತ್ನ..... ಎಂದಿನಂತೆ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಸದಾ ನನ್ನ ಜೋತೆ ಇರಲಿ,


 2. ನನ್ನೊಳಗೊಬ್ಬ ಕಳ್ಳ
          ನಾನು ಚಿಕ್ಕವನಿದ್ದಾಗ ಯಾವುದಕ್ಕದಾರು ತುಂಭಾ ಹಠ ಮಾಡಿದಾಗ, ಅತ್ತಾಗ ಅಮ್ಮ " ನೋಡ್ ನೀ ಹಿಂಗ ಹಠ ಮಾಡಿದರ ನಿನ್ನ ಕಳ್ಳಂಗ ಹಿಡಿದುಕೊಡ್ತಿನಿ" ಎಂದು ಹೆದರಿಸುತಿದ್ದ ನೆನಪು, ಭಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಳ್ಳರೇಂದರೆ ನನಗೆ ಅವ್ಯಕ್ತ ಭಯ , ಕಳ್ಳರೇಂದರೆ ದಪ್ಪ ಮೀಸಿಯ, ಗಡ್ಡ ಬಿಟ್ಟ, ದಡುತಿ ದೇಹದ, ಬನಿಯನ್ನು ತೋಟ್ಟು ಸದಾ ಬಿಡಿ ಸೇದುತ್ತಿರುವ ಹೀಗೆ ವಿಚಿತ್ರ ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಇದ್ದವು, ಇದರ ಜೋತೆ ಕಳ್ಳರೇಂದರೆ ತುಂಭಾ ಕೆಟ್ಟವರು, ಸಿಕ್ಕಿದೆನ್ನಲ್ಲೆ ಸಿಕ್ಕವರನ್ನೆಲ್ಲ ದೊಚುವವರು, ಅವರನ್ನು ನಾನು ರಾತ್ರಿ ಅಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದೆ ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದೆ, ನೋಡಲು ಹಾಗೆ ಇದ್ದರು ಹೀಗೆ ಇದ್ದರು, ಎಂದು ಹೆದರುಸುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ನೇಹಿತರು ಬೇರೆ.



          ಹೀಗೆ ಭಾಲ್ಯದಿಂದಲ್ಲೆ ಕಳ್ಳರೇಂದರೆ ವಿಚಿತ್ರ ನೋಟ ನನ್ನದು, ಯಾರಾದರು ಯಾರಿಗಾದರು ಕಳ್ಳರೇಂದರು ಕರೆದರೆ ಸಾಕು ಅವರಿಂದ ಮಾರು ದೂರ ಓಡುತಿದ್ದವ ನಾನು, ಕಳ್ಳತನ ಮಹಾ ಅಪರಾದವೆಂದು ನಂಬಿದ್ದವ ನಾನು, ಆದರೆ ನನಗೆ ಆಗ ತಿಳಿಯದೆ ಹೋದ ವಿಷಯವೇಂದರೆ ನನ್ನಲ್ಲೂ ಒಬ್ಬ ಕಳ್ಳನಿದ್ದಾನೆ, ನಾನು ಒಬ್ಬ "ಕಳ್ಳ" ಎಂದು, ಇದವರೆಗು ನನಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಉತ್ತರ ಸಿಗದ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇಂದರೆ "ಕಳ್ಳ" ಅಂದರೆ ಯಾರು? ಕಳ್ಳತನವೇಂದರೆ ಏನು? ಬೇರೆಯವರ ವಸ್ತುಗಳ್ಳನ್ನು ಹೇಳದೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವವನೇ...? ಅಥವಾ ತನ್ನದಲ್ಲದ ತನಗೆ ಸಂಭಂದವಿಲ್ಲದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಬಳಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವವನೇ...?
          ಈ ತರ ಯೋಚಿಸಿದರೆ ಪ್ರತಿಯೋಬ್ಬರು ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ರಿತಿ ಕಳ್ಳರೆ ಅಲ್ಲವೇ? ಎಲ್ಲರೊಳಗೂ ಒಬ್ಬ ಕಳ್ಳ ಇದ್ದೆ ಇರುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಯಾರು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ ಅಷ್ಟೆ, ನನ್ನ ಪ್ರಕಾರ ಪ್ರತಿಯೋಬ್ಬರು ಪ್ರತಿ ದಿನ ಏನಾದರು ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡುತ್ತಲೆ ಇರುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಯಾರು ತಾನು ಮಾಡಿದ್ದು ಕಳ್ಳತನವೇಂದು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ ಅಷ್ಟೆ, ಎಲ್ಲೂ ಕೆಲವರು ಯೋಗ್ ರಾಜ್ ಬಟ್ಟರಂತೆ "ಹೇಳಿ ಕೇಳಿ ಮೊದಲ ಚೂರು ಕಳ್ಳ ನಾನು" ಎಂದು ಬಿಂದಾಸ್ ಆಗಿ ಹಾಡುತ್ತಾರೆ, ಆ ಸಾಲಿಗೆ ಈಗ ನಾನು ಸೇರುತ್ತಿದ್ದೆನೆ.
          ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲು ನಾನು ಇದವರೇಗು ಅದೇಷ್ಟು ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕದಿದ್ದೆನೊ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಕೆಲವು ಮಾತ್ರ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಇವೆ, ಉಳಿದೇವಲ್ಲೆ ಮರೆತು ಹೋಗಿವೆ, ಆ ಕೆಲವು ವಸ್ತುಗಳ ವಿವರ ಇಲ್ಲಿದೆ ನೀವು ಒಮ್ಮ ಓದಿ ಬಿಡಿ ಆದರೆ ದಯವಿಟ್ಟು ಪೋಲಿಸರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಹೇಳಬೇಡೆ ಪ್ಲೀಜ್.
          ನನ್ನ ಕಳ್ಳತನ ಆರಂಭವಾಗುವದು ಶಾಲೆಯಿಂದಲೆ ಅದೆಷ್ಟು ಹಿಂದಿರುಗಿಸದ ಬೆರೆಯವರ ಪೆನ್ನು, ಪೆನ್ಸಿಲ್ ಗಳು ನನ್ನಬಳಿಯೆ ಉಳಿದ ಹೋಗಿದ್ದವು,
          ಯಾರದೋ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಕದ್ದು ತಿಂದ ಹಣ್ಣು
         ಅಪ್ಪನ ಜೇಬಿನಿಂದ ಕದ್ದ ದುಡ್ಡು
         ಅಮ್ಮನ ಸಕ್ಕರೆಯ ಡಭ್ಭಿಯಿಂದ ಕದ್ದ ಚಿಲ್ಲರೆ ಕಾಸು,
          ಬಸ್ ನಲ್ಲಿ ಟಿಕೇಟ್ ತಗಿಸದೆ ಕದ್ದು ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಿದ್ದು
          ಕ್ರೀಕೆಟ್ ಆಡುವಾಗ ಸುಳ್ಳು ಲೆಕ್ಕ ತೊರಿಸಿ ಕದ್ದ ರನ್ ಗಳು
          ಪ್ರೋಗ್ರೆಸ್ ರೀರ್ಪೋಟ್ ನಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪನ ಸಹಿ ಕದ್ದು ನಾನೆ ಮಾಡಿದ್ದು
          ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಪರೀಕ್ಷೆಗು ಮೊದಲೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಪತ್ರಿಕೆ ಕದಿದ್ದು
          ಉತ್ತರ ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನೆ ಕದ್ದು ಬದಲಿಸಿದ್ದು
          ಕಾಲೇಜ್ ನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಇಂರ್ಟನಲ್ಲನಲ್ಲಿ ಕದ್ದು ಕಾಪಿ ಮಾಡಿದ್ದು,
          ಕದ್ದು ಪಡೆದ ಮತ್ತು ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಹಾಜರಿಗಳು
          ಕದ್ದು ಹುಡಿಗಿಯರಿಗೆ ಲೈನ್ ಹೋಡೆದಿದ್ದು,
          ಕದ್ದು ಮೋವಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದು
          ಕದ್ದು ಸಿಗರೇಟ್ ಸೇದಿದ್ದು
          ಕದ್ದು ಕುಡುದಿದ್ದು
          ಅಷ್ಟೆ ಯಾಕೆ ಮೊದಲ ಪ್ರೇಮ ಪತ್ರ, ಅದು ಹೆಸರೆ ಇಲ್ಲದ ಪ್ರೇಮ ಪತ್ರ, ಅದೊ ಕೊಡ ಅಪ್ಪಟ ಕದ್ದ ಮಾಲು, ಯಾವೊದೊ ಪತ್ರಿಕೆಯಿಂದ ನಕಲು ಮಾಡಿದ್ದು,

          ಇನ್ನು ಇತ್ತಿಚಿನ ಲೇಟೆಷ್ಟ್ ಕಳತನಗಳೆಂದರೆ ವಾಟ್ಸ್ ಆಪ್, ಪೇಸ್ ಬುಕ್ ನಲ್ಲಿ ಯಾರಾರೋದು ಪೋಟೊಗಳನ್ನು ಅನುಮತಿಯಿಲ್ಲದ್ದೆ ಕಾದು ಸೆವ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದು, ಆಪೀಸಿನಲ್ಲಿ ಪಿ,ಯಲ್ ರಜೆ ಊಳಿಸಲು ಪಡೆದ ಸುಳ್ಳು ಸಿಕ್ ಲಿವ್ ಗಳು, ಅಷ್ಟೆ ಯಾಕೆ ಇನ್ ಕಮ್ ಟ್ಯಕ್ಸ್ ಹಣ ಉಳಿಸಲು(ಕದಿಯಲು) ಸುಳ್ಳು ಲೆಕ್ಕ ತೊರಿಸುವದು, ಪೋಲಿಸ್ ರು ಇಲ್ಲದೆ ಇರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಸಿಗ್ನಲ್ ಜಂಪ್ ಮಾಡುವಾಗ ಕೊಡ ನನ್ನಳೊಗಿನ ಕಳ್ಳ ಸದಾ ಎಚ್ಚರಕೆಯಿಂದ ಇರುತ್ತಾನೆ, ಹೆಲ್ಮೆಟ್ ಇಲ್ಲದೆ ಬೈಕ್ ಓಡಿಸಿ ಪೋಲಿಸರ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕು ನೂರರ ಬದಲು ೫೦ ನೋಟು ಕೂಟ್ಟು ೫೦ ರೂಪಾಯಿ ಊಳಿಸುವಾಗಲತ್ತು ನಾನೊಬ್ಬ ಅಪ್ಪಟ್ಟ ಕಳ್ಳನೆ ಆಗಿರುತ್ತೆನೆ.

          ಈಗ ಹೇಳಿ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರು ಕಳ್ಳರೆ ಅಲ್ಲವೆ , ಪ್ರಪಂಚವೆ ಒಂದು ಕಳ್ಳರ ಸಂತೆ, ನಿಜವಾದ ಕಳ್ಳ ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡುವುವನು ಹೊಟ್ಟೆಪಾಡಿಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಅವನ ಒಳಗೆ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬನೆ ಕಳ್ಳನಿರುತ್ತಾನೆ ಆದರೆ ನಮ್ಮ-ನಿಮ್ಮೂಳಗೆ ಅದೆಷ್ಟು ಕಳ್ಳರಿದ್ದಾರು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ನಾವು ಕದಿಯೂವುದು........................!!!!!

Wednesday, March 23, 2016

ಹೆಸರೇ ಇಲ್ಲದವರ ಕಥೆಗಳು-1:- " ಟಿಪ್ ಟಿಪ್ ಬರಸಾ ಪಾನಿ"

       ಈ ತಿಂಗಳ ಸಂಭಳದ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ನಂತರ ಜೀವಿನ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಜೀತದಾಳಿನಂತಾಗಿದೆ, ಸೋಮವಾರದಿಂದ ಶುಕ್ರವಾರದತನಕ ಕತ್ತೆ ತರ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು ವಾರದ ಅಂತ್ಯಕೆ ಮಹಾನ ಸಾಧನೆಗೇದವರಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಹವ್ಯ್ಯಾಸಗಳೆ ಮರೆತು ಹೋಗಿವೆ, ಇದಲ್ಲದಕು ಕೋನೆ ಹೇಳಬೆಕೇಂದು ಶಪಥ ಮಾಡಿ ಇಂದಿನಿಂದ ಪ್ರತಿ ದಿನ ಕನಿಷ್ಠ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ಬರವಣಿಗೆಗೆ ಮಿಸಲು ಇಡಲು ನಿರ್ದರಿಸಿರುವೆ ಅದರ ಪ್ರತಿಪಲವೆ ಈ " ಹೆಸರೇ ಇಲ್ಲದವರ ಕಥೆಗಳು"... ಇಲ್ಲಿ ಬರುವ ಕಥೆಗಳಗಿ ಧ್ವನಿ ಮಾತ್ರ ನಾನು ಆತ್ಮ ಮಾತ್ರ ಬೇರೆ ಯಾರೊ, ನಾನು ಕೇಳಿದ, ನೋಡಿದ, ಅಪರಿಚಿತರ ( ಕೆಲವರು ಪರಿಚಿತರು) ವೈಯಕ್ತಿಕ ಜೀವನದ ಅನುಭಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಜೋತೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಣ್ಣ ಪ್ರಯತ್ನ..... ಎಂದಿನಂತೆ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಸದಾ ನನ್ನ ಜೋತೆ ಇರಲಿ,

ಹೆಸರೇ ಇಲ್ಲದವರ ಕಥೆಗಳು-1:-
 " ಟಿಪ್ ಟಿಪ್ ಬರಸಾ ಪಾನಿ"
    ನನ್ನ ಊರು ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಬಯಲು ಸೀಮೆಯ ಒಂದು ಸಣ್ಣಹಳ್ಳಿ, ಬಯಲು ಸೀಮೆಯ ಜನ ಸ್ವಲ್ಪ ಒರಟು ಮತ್ತು  ಸುಲಭವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ಯಪಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಬಯಲು ಸಿಮೇಯ ಬೇಸುಗೆಯ ಸಂಜೆಗಳು ಬಲು ವಿಚಿತ್ರ ನನಗಂತು ಅವು ಬಹು ಬೇಸರದ ಸಂಜೆಗಳು, ಜೋರಾಗಿ ಬಿಸುವ ಬಿಸಿಗಾಳಿ, ಎಲೇ ಉದಿರಿಸಿ ನಿಂತ ಮರಗಳು, ಕೆಂಪನೆ ಮಣ್ಣಿನ ಬೋಳು ಗುಡ್ಡಗಳು, ಜೋತೆಗೆ ನಮ್ಮರಿನ ಬೇಸುಗಿಯೆ ಸಂಜೆಗಳಲ್ಲಿ ಕರೆಂಟು(ವಿದ್ಯುತ್ತ) ಇರುವುದೇ ಇಲ್ಲ ಅದು ಬರುವುದು ರಾತ್ರಿ ೮ ನಂತರವೇ, ಕೆಲವಮ್ಮೆ ಸಂಜೆಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ವಿಪರೀತ ಮೋಡ ಕವಿದು ಗುಡುಗಲು ಮಿಂಚಲು ಆರಂಭವಾದರೆ ಮುಗಿಯಿತು ಅದೊಂದು ಯುದ್ದಭೂಮಿಯಂತೆ, ಬೇರೆಯವರ ಬಗ್ಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಆದರೆ ನನಗಂತು ಇಂತಹ ಸಂಜೆಗಳು ಅಂದರೆ ಒಂದು ರಿತಿಯ ವಿಚಿತ್ರ ತಳಮಳ.


          ನಾವು ಆಗ ಇದ್ದ ಮನೆ ನಮ್ಮ ಅಜ್ಜನ ಕಾಲದ ನಾಲ್ಕು ಅಂಕಣದ ಮಣ್ಣಿನ ಮಾಳಿಗೆಯ ಚಿಕ್ಕಮನೆ, ಅಂಕಣವೇಂದರೆ ನನಗು ಸರಿಯಾಗಿ ಗೋತ್ತಿಲ್ಲ, ನಾನು ಬೇರೆಯವರಿಂದ ಕೇಳಿ ತಿಳಿದಿರುವ ಪ್ರಕಾರ ನಾಲ್ಕು ಕಂಭಗಳ ಮಧ್ಯದ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಒಂದು ಅಂಕಣವೇಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ನಮ್ಮ ಮನೆ ೧೦ ಕಂಭಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದ ನಾಲ್ಕು ಅಂಕಣಗಳ ಚಿಕ್ಕ ಮನೆ, ಒಂದು ಅಡುಗೆ ಮನೆ, ಒಂದು ದೇವರ ಮನೆ ಹಾಗು ಚಿಕ್ಕ ನಡುಮನೆ(ಹಾಲ್) ಅಷ್ಟೆ, ಮಳಗಳಷ್ಟು ಅಗಲದ ಮಣ್ಣು ಮತ್ತು ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ಗೋಡೆಗಳು, ಕಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಿನ ಮಾಳಿಗೆ ಅಷ್ಟೆ ಆಮನೆಯ ಆಧಾರ, ಆ ಮನೆಗೆ ಯಾವುದೆ ಕಿಡಕಿಗಳು ಇರಲಿಲ್ಲ, ಬೆಳಕು ಮತ್ತು ಗಾಳಿ ಬರಲು ಎಲ್ಲ ಕೋಣೆಗಳಿಗು ಮಾಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದೊಂದು ಭಾದಾಳ( ನಮ್ಮ ಊರ ಆಡು ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಭಾದಾಳವೇಂದರೆ ಬೇಳಕಿನ ಕಿಂಡಿ)ಮಾಡಿದ್ದರು.

          ಸಂಜೆ ಮಿಂಚು ಗುಡುಗು ಆರಂಭವಾದ ತಕ್ಷಣ ಅಮ್ಮ ನನಗೆ ಮನೆಹತ್ತಿ ಭಾದಾಳ ಮುಚ್ಚಲು ಹೆಳುತಿದ್ದರು, ಪ್ರತಿ ಬೆಳಕಿನ ಕಿಂಡಿಗು (ಭಾದಾಳ) ಒಂದೊಂದು ಮುರಿದ ಹಳೆಯ ಬಿದರಿನ ಬುಟ್ಟಿ ಮುಚ್ಚಿ ಅದರ ಮೇಲೆ ತಡಪಾಲು ( ಖಾಲಿಯಾದ ರಾಸಾಯನಿಕ ಗೊಬ್ಬರದ ಚೀಲಗಳಿಗೆ ನಾವು ಆಡು ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ತಡಪಾಲು ಎನ್ನುತ್ತೆವೆ) ಮುಚ್ಚಿ ಅದಕ್ಕೆ ಸುತ್ತಲು ನಾಲ್ಕು ಕಲ್ಲು ಇಟ್ಟು ಗಾಳಿಗೆ ಹಾರದಂತೆ ಭದ್ರ ಪಡಿಸುತಿದ್ದೆವು, ಹಾ ಮರೆತಿದ್ದೆ ಆಗಿನ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಈಗಿನ ಹಾಗೆ ಮೇಟ್ಟಿಲುಗಳು ಇರತಿರಲಿಲ್ಲ, ಮನೆ ಹತ್ತಲು ಬಿದರಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಏಣಿಯ ಸಹಾಯ ಬೇಕಿತ್ತು, ಆದರೆ ಏಣಿಯ ಸಹಾಯವಿಲ್ಲದೆ ಮನೆ ಹತ್ತುವ ಕಲೆ ನನಗೆ ಕರಗತವಾಗಿತ್ತು,( ಕೇವಲ ನಮ್ಮ ಮನೆ ಮಾತ್ರ) ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಸಿಗೆಯ ಬೇಸರದ ಸಂಜೆ ಮಳೆ ಆರಂಭವಾಗುವ ಸೂಚನೆ ಸಿಕ್ಕ ಕ್ಷಣ ಭಾದಾಳ ಮುಚ್ಚುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಅಮ್ಮ ನನಗೆ ವಹಿಸುತಿದ್ದಳು, ನಮ್ಮ ಊರಿನ ಕಡೆ ಬೇಸಿಗೆಯ ಸಂಜೆಗಳಲ್ಲಿ ಏಷ್ಟು ಜೋರಾಗಿ ಮಳೆ ಬರುತಿತ್ತು ಅಂದರೆ ಎಷ್ಟೆ ಭದ್ರವಾಗಿ ಭಾದಾಳ ಮುಚ್ಚಿದ್ದರು ಅದರಿಂದ ಮಳೆ ನೀರು ಒಳಗೆ ಬಸಿಯುತಿತ್ತು, ಅಷ್ಟೆ ಅಲ್ಲ ಬೇಸುಗೆ ಬಂದರೆ ಸಾಕು ಮಣ್ಣಿನ ಮಾಳಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಇರುವೆಗಳು ತಮ್ಮ ಸಂಸಾರ ಹೂಡುತಿದ್ದವು ಅಷ್ಟೆ ಅಲ್ಲದೆ ಗೂಡುಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಿದ್ದವು( ಮಾಳಿಗೆ ಮೇಲೆ ರಂಧ್ರ ಕೊರೆಯುತ್ತಿದ್ದವು) ಮಳೆ ಬಂದಾಗ ಈ ಇರುವೆ ಗೂಡುಗಳ ಮೂಲಕ ಮಳೆ ನೀರು ಮನೆಯ ಒಳಗೆ ಬಸಿಯುತ್ತಿತ್ತು, ಮಳೆ ಆರಂಭವಾದ ಕೇಲವೆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ  ಮನೆ ಪೂರ್ಣ ಸೋರುತಿತ್ತು, ಆಗ ಸೋರುವ ಜಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟು ಸೊರುತಿದ್ದ ಮಳೆ ನೀರನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಹೋರಗೆ ಹಾಕುತಿದ್ದವು, ಆ ಕ್ಷಣ ನೋಡಿಯೆ ಶರೀಪ ಸಾಹೇಬರು "ಸೋರುಹುತಿಹದು ಮನೆಯ ಮಳಿಗೆ" ಹಾಡು ಬರೆದಿದ್ದರೊ ಏನೊ...! ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಹೊಮ್ಮುತಿದ್ದ ಟಪ್ ಟಪ್ ಶಭ್ದ ಕೇಳಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ನನಗೆ "ಮೊಹ್ರಾ" ಚಿತ್ರದ " ಟಿಪ್ ಟಿಪ್ ಬರಸಾ ಪಾನಿ" ಹಾಡೆ  ನೆನಪಿಗೆ ಬರಿತಿತ್ತು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ " ಟಿಪ್ ಟಿಪ್ ಬರಸಾ ಪಾನಿ" ಒಂದು ರೋಮ್ಯಾಟಿಕ್ ಸಾಂಗ್ ಆದರೆ ನನಗೆ ಮಾತ್ರಾ ಇಂದಿಗು " ಟಿಪ್ ಟಿಪ್ ಬರಸಾ ಪಾನಿ" ಸೋರುತಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಹಳೆಯ ಮನೆಯ ನೆನಪು ತರವು ಹಾಡು, ಮರು ದಿನ ಮನೆ ಹತ್ತಿ ಮಾಳಿಗೆಯಲ್ಲಿಯ ಇರುವೇ ಗೊಡುಗಳೆನೆಲ್ಲ ಹುಡುಕಿ ಮುಚ್ಚುವುದೇ ಪ್ರಮುಖ ಕೆಲಸ, ಎರಡೊ-ಮೂರೂ ದಿನಗಳ ನಂತರ ಮತ್ತದೆ ಸಂಜೆ ಮಳೆ ಮತ್ತದೆ " ಟಿಪ್ ಟಿಪ್ ಬರಸಾ ಪಾನಿ".

         ಈಗ ಅದು ಕೇವಲ ನೆನಪು ಮಾತ್ರ, ನಾವು ಬೆಳಿಯುತ್ತಾ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಸುಧಾರಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿತು, ನಾಲ್ಕು ಅಂಕಣದ ಮಣ್ಣಿನ ಮನೆಯಿಂದ ೩ ಬಿ ಎಚ್ ಕೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದೆವು, ಈ ಆಧಿನಿಕ ಮನೆಗೆ ಭಾದಳ(ಬೆಳಕಿನ ಕಿಂಡಿ)ಗಳಿಲ್ಲ, ಮನೆಗೆ ಮಣ್ಣಿನ ಮಾಳಿಗೆ ಇರದ ಕಾರಣ ಇರುವೆಗಳು ಗೋಡು ಕಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ, ಮಳೆ ಬಂದಾಗ ಮನೆ ಸೋರುವುದು ಇಲ್ಲ, " ಟಿಪ್ ಟಿಪ್ ಬರಸಾ ಪಾನಿ" ಹಾಡು ಎಲ್ಲವು ಹಳೆಯ ಮಣ್ಣಿನ ಮನೆಯೊಂದಿಗೆ ಮರೆತೆ ಹೋಗಿವೆ.
        ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಓದು ಕೆಲಸವೆಂದು ಹುಟ್ಟಿದ ಮನೆ ಊರು ಎಲ್ಲ ಬಿಟ್ಟು ಬೆಂಗಳೂರು ಎಂಬ ಮಹಾನಗರ ಸೇರಿದೆವು, ಬಂದು ಇಷ್ಟು ವರ್ಷವಾದರು ಬೆಂಗಳೂರು ಬಯಲು ಸೇಮೆಯ ಊರೂ ಮಲೇನಾಡೂ ಗೊತ್ತೆ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ, ಕೆಲವು ಎರಿಯಾಗಳು ಅಪ್ಪಟ ಮಲೆನಾಡಿನಂತೆ ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಅಪ್ಪಟ ಬಯಲು ಸೀಮೆಯಂತೆ ಇವೆ, ಇನ್ನು ವೈಟ್ ಪೀಲ್ಡ್ ಕಡೆ ಹೋದರೆ ಆಂದ್ರದಂತೆ ಎಲೇಕ್ಟ್ರಾನೀಕ್ಸ್ ಸಿಟಿ ಕಡೆ ಹೋದರೆ ತಮಿಳು ನಾಡಿಗೆ ಹೋದಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ, ಅಷ್ಟೆ ಏಕೆ ಕೆಲವು ಪ್ರದೇಶಗಳು ಬ್ರಾಮಣರ ಅಗ್ರಹಾರದಂತೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಲಿಂಗಾಯತರ ಹಳ್ಳಿಗಳತೆ, ಕೇಲವು ಮಂಡ್ಯದ ವಕ್ಕಲಿಗರ ಊರುಗಳಂತೆ ತೋರುತ್ತವೆ ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರು ನನಗೆ ಬಿಡಿಸದ ಕಂಗಟ್ಟು.

       ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಬೇಸುಗೆಯ ಸಂಜೆಗಳಿಗು ನನ್ನ ಊರಿನ ಸಂಜೆಗಳಿಗು ತುಂಭಾ ವ್ಯಾತಸವಿದೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಸಂಜೆಗಳಿಗೆ ಬಣ್ಣಗಳೆ ಇಲ್ಲ, ಇಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿ ಸಂಜೆಗಳು ಒಂದೆ ತರ(ಮಳೆ,ಚಳಿ, ಬೇಸುಗೆ) ಒಂದೇ ಬಣ್ಣ, ಇಷ್ಟೆಲ್ಲವನ್ನು ಇಗ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಾರಣವೇಂದರೆ, ಇಂತಹದೆ ಒಂದು ಬಣ್ಣವಿಲ್ಲದ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಸಂಜೆಯಲ್ಲಿ ಸೂರಿದ ಸಣ್ಣನೆಯ ಮಳೆ ಮತ್ತು ಆ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ನೆನೆಯುತ್ತಾ " ಟಿಪ್ ಟಿಪ್ ಬರಸಾ ಪಾನಿ" ಎಂದು ಹಾಡುತಿದ್ದ ಆ ಹುಡಗಿ



Wednesday, October 7, 2015

ಭಾವಿ ಪತ್ನಿಗೊಂದು ಪತ್ರ

ಹಾಯ್ ಡಿಯರ್...
ನಿನ್ನ ಏನಂತ ಕರೆಯೊದು ತಿಳಿತಿಲ್ಲ, ಎಲ್ಲಿ ಇದ್ದಿಯಾ? ಹೇಗ ಇದ್ದೆಯಾ? ಏನ್ ಮಾಡ್ತಾ
ಇದ್ದಿಯಾ? ಒಂದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಇರಲಿ ಬೀಡು ನನಗೆ ಸರ್ ಪ್ರೈಜ್ ಅಂದ್ರೆ ತುಂಭಾನೆ
ಇಷ್ಟಾ ಅದಕೆ ತಾನೆ ಅರೆಂಜ್ ಮ್ಯಾರೆಜ್ ಆಗ್ತಾ ಇರೊದು...
ಇತ್ತಿಚಿಗೆ ಮದುವೆ ವಿಷಯ ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ನಾನು ಒಂದೆ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಯೊಚಿಸುತ್ತಾ
ಇರ್ತಿನಿ, ಅದು ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆನೆ,
 ನೀನು ಹೇಗೆ ಇರಬಹುದು?
 ಎತ್ತರ ಇರಬಹುದಾ?
 ಕುಳ್ಳಿನಾ??
 ನನಗಿಂತಾ ಕಲರ್ ಇರಬಹುದಾ??? (ನಾನೇನು ತುಂಭಾ ಕಲರ್ ಇಲ್ಲಾ ಬೀಡು)
ನೀನ್ನ ಕಣ್ಣು ಹೇಗೆ ಇರಬಹುದು???
ನನಗೆ ಹುಡಗಿರಲ್ಲಿ ತುಂಭಾ ಇಷ್ಟಾ ಅಗೊದು ಕಣ್ಣುಗಳು, Hope ನಿನಗೆ ತುಂಭಾ ಮುದ್ದಾದ
ಕಣ್ಣುಗಳು ಇರಬಹುದು, ಅದನ್ನೆ ದೇವರಲ್ಲಿ ಕೂಡ ದಿನಾನು ಕೆಳುತ್ತಾ ಇರುತ್ತೆನೆ.

             ಇನ್ನು ನನಗಂತು ದೇವರಾಣೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡೊಕೆ ಬರಲ್ಲ, ಅಡುಗೆ ಮಾಡೊದು
ದೂರದ ಮಾತು ಕೊತ್ತಂಬರಿ,ಕರಿಬೇವು,ಮೆಣಸಿನಕಾಯಿ,ಇರುಳ್ಳಿ, ಟಮೋಟೊ ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ
ತರಕಾರಿ ಹೆಸರು ಕೂಡ ಗೋತ್ತಿಲ್ಲ ನನಗೆ,
 So ನಾನು ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿ ತಿನ್ನುಸ್ತಿನಿ ಅನ್ನೊದೆಲ್ಲ ಮರೆತು ಬಿಡು, ಆದರೆ ಪಾತ್ರೆ
ಮಾತ್ರ ತುಂಭಾ ಚನ್ನಾಗಿ ತೋಳಿತಿನಿ, ಬೇಕಿದ್ರೆ ದಿನಾನು ನಾನೇ ಪಾತ್ರೆ ತೋಳಿತಿನೆ,
ಊಟದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಂದು ಯಾವುದೆ ತಕರಾರು ಇಲ್ಲಾ, ನೀನು ಕೇಸರಿ ಭಾತ್ ಗೆ ಸಕ್ಕರೆ ಬದಲು
ಊಪ್ಪೂ ಹಾಕಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ರು ಸುಮ್ಮನೆ ತಿಂದು ಮುಗಿಸ್ತಿನಿ, ನೋ ಕಂಪ್ಲೆಟ್ ಬರಿ
ಕಾಂಪ್ಲಿಮೆಂಟ್ಸ....

            ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಕಾರು ಅಂತೂ ಇಲ್ಲ, ಕಾರು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಕೆ ಆಗದೆ
ಇರುವಷ್ಟು ಬಡವ ಏನಲ್ಲ, ಬಟ್ ಸುಮ್ಮನೆ ಷೋಕಿ ಮಾಡುವನು ನಾನ್ನಲ್ಲ, ನನಗೆ ಅಪ್ಪ
ಅಂದ್ರೆ ತುಂಭಾ ಇಷ್ಟ, ಅವರು ಕೊಡಿಸಿದ ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುವನು ಜೋಪಾನವಾಗಿ
ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಿತ್ತಿನಿ (Hope so ನೀನು ಕೂಡ ಅಪ್ಪನ ಅಯ್ಕೆಯೆ ಆಗಿರುತ್ತಿಯಾ
ಅನ್ಕೊತಿನಿ) ಅವರು ನಾನು ಕಾಲೇಜ್ ನಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ಕೊಡಿಸಿದ ಬೈಕ್ ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ
ಇನ್ನು ಇದೆ, ಅದೇ ಬೈಕನ್ನು ನಾನು ಇವಾಗಲು ಬಳಸುವದು,  ಅದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಯಾವುದೆ
ಕಾರಣಕ್ಕು ಛೇಂಜ್ ಮಾಡುವ ಹಾಗಿಲ್ಲ, ಅದು ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟ ಆಗಲಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ, ಬೇರೆ
ಇನ್ನೊಂದು ಬೈಕ್ ತಗೊಳೊನಾ ಎರಡು ಇರಲಿ.

ನನಗಂತು ಹುಡುಗಿಯರ ಜೊತೆ ಪ್ಲರ್ಟ ಮಾಡೊಕೆ ಬರಲ್ಲ, infact ನನ್ನ ಪ್ರೆಂಡ್ಸ
ಹೇಳ್ತಾರೆ ನನಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಹುಡುಗಿರ ಜೋತೆ ಮಾತಾಡೊಕೆ ಬರಲ್ಲ ಅಂತಾ, ಆದರೆ ತುಂಭಾ
ಚನ್ನಾಗಿ ಅಲ್ಲದೆ ಇದ್ರು ಓದುವವರಿಗೆ ಬೋರ್ ಆಗದ ಹಾಗೆ ಕವಿತೆ ಬರಿತಿನಿ, So ನೀನು
ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಸಿರಿ ಉಟ್ಟು ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದೊಂದು ಕವಿತೆ ಬರಿಬಲ್ಲೆ
ಮತ್ತು ಆ ಕವಿತೆ ತುಂಭಾ ನಿನೆ ಇರ್ತಿಯಾ ಬರಿ ನೀನೆ.. ಇನ್ನು ನೀನು ಹೀಗೆ ಇರಬೇಕೊ
ಹಾಗೆ ಇರಬೇಕೊ ಅಂತಾ ಯಾವುದೆ ಕಂಡಿಷನ್ಸ್ ಇಲ್ಲಾ, ನನ್ನ ಡ್ರೆಸೆ ಸೆನ್ಸ ತುಂಭಾ
ಕೆಟ್ಟದಾಗಿದೆ, ಶಾಪಿಂಗ್ ಮಾಡೊವಾಗ ನೀನ್ನ ಹೆಲ್ಪ ಬೇಕೆ ಬೇಕು ನನಗೆ...

ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪಾ ಜಾಸ್ತಿಯೇ ಪೊಸೆಸಿವ್ , ಮತ್ತು ಮುಗಿನ ಮೇಲೆಯೆ ಕೋಪ ನನಗೆ,
ಕೋಪಬಂದ್ರೆ ಜಪ್ಪಯ್ಯ ಅಂದ್ರು ಮಾತಾಡಲ್ಲ ಪುಲ್ ಮೌನಿ ಆಗ್ತಿನಿ, ಆವಾಗ ನೀ ಸುಮ್ಮನ್ನೆ
ಒಂದು ಸಲ Sorry ಕೇಳು ಕರಗಿ ಹೋಗ್ತಿನಿ, ಇದೊಂದು ವಿಷಯ ಬೀಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾವುದೆ
ವಿಷಯದಲ್ಲು ನೀನು ಅಡ್ಜಷ್ಟು ಆಗೊದು ಬೇಡ, ಎಲ್ಲ ವಿಷಯದಲ್ಲು ನಾನೆ ಅಡ್ಜಷ್ಟು
ಮಾಡ್ಕೊತಿನಿ, ನಾನೇನು ತುಂಭಾ ಸಾಚಾ ಅಲ್ಲ, ನನಗು ಕೇಲವು ಕೇಟ್ಟು ಅಭ್ಯಾಸಗಳು ಊಂಟು,
ಎಲ್ಲ ಇವಾಗಲೆ ಹೇಳಿಬಿಟ್ರೆ ಮುಂದೆ ಲೈಪ್ ನಲ್ಲಿ ಕುತುಹಲಾ ಅನ್ನೊದೆ ಇರಲ್ಲಾ
ಅಲ್ವಾ...
ನನ್ನ ಜಾಸ್ತಿ ಕಾಯಿಸಬೇಡ, ನೀನ್ನ ಇಷ್ಟ, ಕಷ್ಟ, ಕನಸು ಎಲ್ಲ ತಿಳಿಯೊ ಕಾತುರ ನನಗೆ...
 ಬೇಗ ಸಿಗ್ತಿಯಾ ಅಲ್ವ?

ಪ್ರಶು
( call me Prashu)

ಬೆಂಗಳೂರು ಡೈರಿ

    ರಾಜಭವನ Road ಮೂಲಕ ನಾವು ಮೆಜೆಸ್ಟಿಕ್ ಕಡೆ ಹೋಗುವಾಗ ಬಸವೇಶ್ವರ ಸರ್ಕಲ್ ಬರುತ್ತೆ ಅಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 150 ಸೆಕೆಂಡ್ ಗಳ ಸಿಗ್ನಲ್ ಇದೆ, ನಾವು ಪ್ರತಿ ಸಂಜೆ ಅದೇ ರಸ್ತ...